بزرگ ترين تهديد براي ايران يک حمله نظامي خارجي يا اعتراضات اجتماعي داخلي نيست بلکه ناآگاهي از چگونگي عملکرد حاکميت است. در انتخاباتي که مردم آماده مي شوند تا قدرت را به دست کساني بسپارند که وعده مي دهند و افق روشن ترسيم مي کنند اما مشکلات ب
اوج ابتذال، بدعت، تحريف، انحراف و سقوط را در افتتاح بزرگترين قرآن مطلا مشاهده کنيد:توسط مکارم شيرازيتوسط جوادي آمليچند سؤال فلسفي:1) فقه و فقاهت قرار است چکار کند؟ 2) فلسفه فقه چيست؟3) پارادايم حاکم بر حوزه عمليه (دين شناسان اسلام شيعي) چيست؟4)
اين خبر «دانش آموز پانزده ساله اي براي پايان رابطه پدر و معلمش راهي جز سوزاندن معلم با اسيد پيدا نکرد» در گروه تلگرامي «دبيرخانه کشوري تفکر و کارآفريني» منتشر شد که خبر درست اين بود «چند ماه پس از فوت مادر دانش آموز
به مناسبت سالروز شهادت هفتمين امام شيعيان حضرت امام کاظم عليه السلاميا باب الحوائج يا موسي بن جعفر هر کس به هر خيابان زنجيـر مي فروشـديـا رب از اين هياهو کِـي مي توان رهيـدن؟خـواهـم روم به زنـدان باور کنـم غريبـيو آنجـا بـه غمگسـاري پيـراهنـي در
منطق ديپلماسي: چندکنشگري ميان عدم قطعيت!The Logic of Diplomacy: Multi Role Playing among Uncertaintyدکتر محمدجواد ظريف سخنراني مهمي در روز معلم در دانشکده روابط بين الملل داشت [1: دانلود] که از ديد رسانه ها عمدا يا سهوا مغفول ماند. در نوشتار زير
Iran`s Election & UNESCO`s Education 2030: Wier? Loser? رهبر عالي ايران در 12 ارديبهشت 95 (روز معلم) و دقيقاً 12 روز پيش از انتخاب دوازدهمين رئيس جمهور ايران، ديداري با معلمان و مسئولان وزارت آموزش و پروش داشتند[1] که موجي از نقدها و اعترا